تهران - ایلتا

در حالی که سیاستمداران و مسئولان کشور در قهقرای سیاست فرو رفته و رسانه های دیداری و شنیداری هنوز در تب انتخابات ریاست جمهوری از تشنج خارج نشده اند تجارت مرگ همچنان ادامه دارد. تجارتی که منوط به بی توجهی مسئولان کشورها گسترش می یابد. بی توجهی که شاید منجر به مرگ یک کشور شود. انگار آمارها هم نمی تواند مسئولان را از خواب زمستانی بیدار کند شاید وقتی که قاشقی سیاه شده و یا سرنگ آغشته به خون را در دستشویی خانه شان مشاهده کردند دریابند که ای داد بی داد باید برای مبارزه با اعتیاد فکری کرد! البته نمی توان اعتیاد را به عنوان مهمترین آسیب اجتماعی ایران برشمرد چرا که امارها نشان از افزایش شیوع ایدز، هپاتیت و همچنین چالش زنان خیابانی، جرم، فساد و. می دهد ولی با این حساب می توان گفت که اعتیاد با تمامی آسیب های اجتماعی یک پیوند خانوادگی دارد.
در حالی که سازمان ملل متحد آخرین آمار تولید هروئین در جهان را 14 تن و تریاک را 150 تن اعلام کرده است ناباورانه ایران وروسیه را به عنوان یکی از مصرف کنندگان بزرگ جهان معرفی می کند.
بر اساس این امار منتشره 19 درصد مواد مخدر جهان در اروپا، 15درصد در ایران و روسیه، 12 درصد در چین و 13 درصد در هند، پاکستان، افغانستان، افریقا و امریکا مصرف می شود که با توجه به نسبیت جمعیت کشورهای مصرف کننده میتوان گفت که ایران بزرگترین مصرف کننده مواد مخدر جهان است و این یعنی یک فاجعه بزرگ!
دفتر مقابله با مواد مخدر و جرم سازمان ملل متحد در گزارش خود تصریح كرده است: این میزان ایران را به یكی از كشورهایی كه با جدی ترین مشكل اعتیاد در جهان رو به رو هستند بدل كرده در حالی كه تزریق مواد مخدر در آسیای مركزی باعث همه گیر شدن بیماری ایدز شده است.
سازمان ملل متحد در گزارش خود با اشاره به بازار ۶۵ میلیارد دلاری مواد مخدر تولیده شده در افغانستان افزوده است: ۱۵ میلیون نفر در جهان به مواد مخدر معتاد بوده و نیمی از مواد مخدر جهان در ایران، روسیه و اروپا مصرف می شود.
با توجه به اینکه هم اکنون افغانستان به عنوان یکی از بزرگترین تولید کنندگان مواد مخدر جهان شناخته شده است آمارها نشان می دهد که ۴۰ درصد هرویین تولید شده در این کشور از طریق پاكستان، ۳۰ درصد از طریق ایران و ۲۵ درصد از طریق كشورهای آسیانه میانه وارد بازار جهانی می شود.
با توجه به تبلیغات رسانه های داخلی مبنی بر فعالیتهای گسترده ستاد مباره با موادمخدر و نیروی انتظامی در به دام انداختن سوداگران مرگ، آنتونیو ماریو كاستا، مدیر اجرایی دفتر مقابله با مواد مخدر و جرم سازمان ملل متحد اظهار داشته است: فقط ۲۰ درصد از مواد مخدر خارج شده از افغانستان پیش از رسیدن به دست مصرف كنندگان توقیف می شود.
با توجه به اخرین امار منتشره از سازمان ملل از ۱۵ میلیون و ۴۰۰ هزار مصرف كننده مواد مخدر ۱۱ میلیون و ۳۰۰ هزار نفر هرویین و مابقی تریاك مصرف می كنند که یکی از دلایل افزایش مصرف کنندگان در ایران و کشورهای اسیایی ارزان بودن آن می باشد به طوری که این مواد در كابل و ایران هر گرم سه تا 8 دلار به فروش می رسد در حالی كه این میزان در خیابان های لندن، میلان و مسكو به قیمت ۱۰۰ دلار فروخته می شود.
به راستی چرا باید 43 درصد تریاک جهان را ایرانیان مصرف کنند؟ آیا عدم اطلاع رسانی دلیل ترقیب جوانان به اعتیاد است؟
نتایج یک تحقیق علمی در زمینه مبارزه با مواد مخدر نشان می‌دهد که مدارس راهنمایی و دبیرستان، یکی از محیط‌های اصلی برای شروع استفاده از مواد مخدر است. این تحقیق علمی که زیر نظر دکتر غلامعلی افروز صورت گرفته، تأکید می‌کند: برخی روش‌های سنتی جلوگیری از اعتیاد، نتایج معکوس دارند. چون استرس ناشی از خطرهای مصرف می‌تواند برخی طالبان هیجان را به خود جلب کند یا منجر به شعله‌ور شدن کنجکاوی برای یک بار امتحان کردن مواد شود.

آنطور که مسئولان ستاد مبارزه با مواد مخدر اذعان دارند، رواج مواد مخدر در میان دانش‌آموزان مدارس به ویژه در حاشیه شهر، به وضعیت نگران‌کننده‌ای رسیده است.
طاها طاهری جانشین دبیر کل ستاد مبارزه با مواد مخدر در این خصوص می‌گوید: براساس بررسی‌های صورت گرفته، در برخی مدارس حاشیه‌ای نقاط آسیب‌پذیر دانش‌آموزان به مصرف‌کننده مواد مخدر تبدیل شده‌اند. باتوجه به شرایط یاد شده، زنگ‌‌های خطر در خصوص رواج مواد مخدر در میان دانش‌آموزان مدارس این مناطق به صدا در آمده است.
این در حالی است که دو سال پیش اکبر اعلمی نماینده جنجالی مردم تبریز در مجلس، خطاب به وزیر وقت آموزش و پرورش سؤالاتی را درخصوص معضلات اجتماعی مطرح کرد که دانش‌آموزان را در مدارس تهدید می‌کند. در سؤال او از تغییر الگوی مصرف مواد مخدر در بین دانش‌آموزان از تریاک و هروئین به مواد جدیدی همچون شیشه و کراک سخن گفته شد. موادی که چندین برابر مواد مخدر سنتی خطر دارند. وی از وزیر آموزش و پرورش خواست که تدابیر اندیشیده شده در این وزارتخانه برای مهار اعتیاد در دانش‌آموزان مدارس را تشریح کند.
اما وزیر وقت سکوت کرد. سکوتی که نشان می‌دهد این وزارتخانه تدبیر جدی برای مقابله با ترویج مواد مخدر در مدارس ندارد.
ولی باید مسئولین آموزش و پرورش کشور به این سوال پاسخ دهند که آیا در سطح مدارس و آموزش و پرورش، روش رسمی مناسبی برای ترک اعتیاد دانش‌آموزان وجود دارد؟ سالانه چند دانش اموز معتاد از مدارس اخراج می شوند؟
به نظر می‌رسد مسئولان آموزش و پرورش از جدیت لازم برای کاهش آمار اعتیاد در مدارس برخودار نیستند و ترجیح می‌دهند با منتشر نکردن آمار دقیق، صورت مسئله را پاک کنند. مدیرکل دفتر سلامت و پیشگیری از آسیب‌های اجتماعی این وزارتخانه با لحنی صریح می‌گوید: درمان دانش‌آموزان معتاد، وظیفه ما نیست. آموزش و پرورش با توزیع جزوه‌های آموزشی، در زمینه پیشگیری فعالیت می‌کند.
وقتی آموزش و پرورش از مسئولیت درمان شانه خالی می‌کند، کدام نهاد باید برای ترک اعتیاد دانش‌آموزان معتاد پیشقدم شود؟ آیا نه این است که آموزش و پرورش با بیش از 15 میلیون جوان و نوجوان ایرانی تعامل دارد!
به راستی واکنش مدیران مدارس در مقابل ورود آدامس های اعتیاد آور چه بوده است؟ به راستی پلیس چه اقدام اساسی انجام داده است؟
داریوش قنبری عضو کمیسیون اجتماعی مجلس به "حیات" می گوید: ستاد مبارزه با مواد مخدر و نیروی انتظامی با صرف هزینه های هنگفت بیت المال هیچ موفقیتی را در مهار مواد مخدر کسب نکرده اند.
البته سهل انگاری سازمان ملی جوانان، آموزش و پرورش، صدا و سیما و سایر نهادهای مسئول نیز در این خصوص کاملا محسوس است.
ای کاش مسئولان کشور به جای پرداختن به حاشیه های کشورداری کمی هم به فکر مردم و اسیب های اجتماعی بودند.

نگارنده: سید هادی کسایی زادگان